Duitse Staande Draadhaar Castor heeft een verkeersslachtoffer gevonden

De draadhaar op nazoek is niet alleen nodig na het schot. Verkeersslachtoffers doen er soms alles aan om niet gevonden te worden.

Nazoeken: het opsporen van gewond wild is belangrijk vanuit weidelijkheid en dierenwelzijn. Een dier dat gewond de dekking in vlucht willen we niet laten creperen. Dat wat de natuur ons biedt willen we met respect kunnen benutten. En dus is het zaak om wild te vinden ook als dat instinctief tot het uiterste zal gaan om niet gevonden te worden.

Als allround jachthond is menig draadhaar actief in de nazoek. Niet alleen op wedstrijden en proeven maar vooral ook in de praktijk. En dat die praktijkinzet niet altijd volgt op een schot toont voorjager Ton Schenk die met zijn 4-jarige draadhaar Castor aan de zweetlijn liep. Het is 2015, de langste dag ligt net achter ons. We tekenen Ton's verhaal op.

Vier jaar geleden....

Castor kwam in Ton's leven na een verdrietige periode: “Deze hond heb ik als pup gehaald bij Arie Verweij. Zo’n 4 jaar geleden nadat mijn vorige draadhaar op 2-jarige leeftijd plotsklaps na een hartstilstand overleed. Het is een hard gelach als je net daarvoor nog enige uren met hem het veld bent in geweest en dan thuis aangekomen een bak koffie drinkt en je hoort je hond een vreemd geluidje maken en dat was het dan. Ik zag zo het licht uit zijn ogen verdwijnen… Het werd een vreselijke zondag. Kort daarna kon ik bij Arie mijn huidige hond ophalen.”

Draadharige doorzetter

Met een draadhaar regelmatig in het veld zijn is prachtig. “Nu 4 jaar later sta ik soms nog versteld van de hardheid en het doorzettingsvermogen van deze draadhaar, maar ook van zijn zachtaardige en aanhankelijke karakter. We weten precies wat we aan elkaar hebben en we begrijpen elkaar door en door het zogenaamde lezen van je jachthond.”

Ton Schenk met Castor, de zweetlijn ligt klaar. 
“De Veluwe is ons domein en we hebben samen al vele mooie momenten beleefd want de hond attendeert mij soms op dingen die hij eerder in de gaten heeft dan ikzelf zoals pas in het Speulderbos waar de hond lucht kreeg van 2 spelende jonge boommarters een vrij zeldzame waarneming waar we samen enkele minuten met plezier naar hebben mogen kijken. De hond had daar beslist andere ideën over.”

Een gewaarschuwd mens?

We kennen het allemaal: die borden langs de kant van de weg, driehoekig met de punt naar boven om ons te waarschuwen. De meesten zien het en rijden er gedachtenloos langs.
Een enkeling komt er met klamme handen, een bonzend hart en bibberig schrift op een schadeformulier achter dat die borden er niet voor niets staan.

Voorbijrazende auto ongeacht de waarschuwing voor overstekend wild

Ton is samen met zijn draadhaar dagelijks in de Veluwse natuur te vinden en ziet het met lede ogen aan. “De Veluwe heeft een hoge wildstand en dat zorgt voor wildaanrijdingen die helaas nog steeds aan de orde van de dag zijn. Er zijn nog altijd automobilisten die met een te hoge snelheid als een blinde vink over wegen razen die door wildrijke gebieden lopen, ook al staan er borden van overstekend wild aanbevolen snelheid 60km, dan kun je er op wachten dat er wildaanrijdingen plaatsvinden.”


Doodgereden ree langs de kant van de weg

De wil om te vinden

Soms komt er een verzoek om na te zoeken van een jager. Een stuk wild aangeschoten de dekking in zien gaan geeft de meeste jagers een beroerd gevoel. Je geeft liever een schot dat een stuk direct strekt. Maar als het per ongeluk toch in staat is om te vluchten moet er nagezocht worden. Weidelijkheid is een belangrijk principe. We laten een gewond dier niet achter. Steeds vaker komt het signaal van hulpverleners na een aanrijding. In plaats van de aanschotplaats begint de zoektocht op de plaats van de aanrijding. Zo ook voor Ton en Castor. De hond krijgt de zweetlijn om, de wil om te vinden is er aan beide zijden van de lijn. “Mijn getrainde draadhaar vind het helemaal geweldig als hij een reuk of bloed, zweetspoor uit kan lopen. We hebben al menig spoor uitgelopen. Nu was er een reebok aangereden die in het dichte naaldvak verdween en daar heeft liggen te creperen met de dood als gevolg. Het is altijd weer triest als je na een intensieve zoekactie zowel voor de hond als zijn geleider zo’n onschuldig dier ziet liggen dat weer het slachtoffer is geworden van het verkeer.
Maar het geeft je ook een tevreden gevoel dat je het vind en dat het eventueel niet verder hoeft te lijden."

Als voorjager, natuurliefhebber en fotograaf geniet Ton met volle teugen van het samen met Castor in het veld te zijn. Dat zijn draadhaar zich zeer nuttig kan maken met zweetwerk is mooi meegenomen.
“Zo zijn we samen veel op pad ook genietend van het wild en de natuurlijke omgeving en mijn Duitse Staande Draadhaar die vindt het helemaal super ja het zit tenslotte in zijn genen en het levert mij soms aardige foto’s op”

 

Wat kunt u doen om een aanrijding met wild te voorkomen?

Helemaal voorkomen kunt u het niet. Maar u kunt de kans op schade en letsel wel verkleinen. Stichting Wildaanrijdingen Nederland geeft een aantal praktische tips:

  • Veel aanrijdingen zijn het gevolg van een te hoge snelheid.
  • Pas uw snelheid daarom aan, met name na zonsondergang.
  • Bij een snelheid van 60 km per uur heeft het wild kans om uw auto te ontwijken. Deze snelheid biedt u ook nog de mogelijkheid om tijdig te stoppen.
  • Wijk niet uit, houd het stuur recht, dat is voor u het veiligst.
  • Houd er rekening mee dat er meerdere dieren kunnen volgen.

Er is een dier aangereden, wat nu...?

U wordt plotseling geconfronteerd met een aanrijding met een in het wild levend hoefdier. Stichting Wildaanrijdingen Nederland streeft een standaard werkwijze na. Lees wat u wel en vooral niet moet doen.

Wel doen

  1. Bel direct de politie 0900 8844
    Bel ook de politie als het dier niet blijft liggen.
  2. Probeer zo goed mogelijk de locatie door te geven
  3. Wacht de komst van de politie of faunabeheerder (rustig) af.

Beslist niet doen

  1. Rijd niet door, dat is strafbaar.
  2. Ga nooit achter het dier aan, laat dit over aan de deskundige faunabeheerder
  3. Bel niet met de dierenambulance maar met de politie. In het wild levende dieren, zoals edelherten, wilde zwijnen en reeën, hebben weinig tot geen kans na revalidatie te overleven. De dierenambulance ontfermt zich wel over het klein wild wat is aangereden en nog levend wordt aangetroffen, zoals dassen, vossen, marters en vogels.
  4. Neem aangereden wild nooit mee. Geef het ook niet aan derden. Het zijn beschermde dieren en de Flora- en faunawet staat dit niet toe. Het is dus strafbaar. Alleen de opgeroepen faunabeheerder via politie en of SWN is bevoegd aangereden dieren te vervoeren.